Sevdanın yollarında sessiz yürüdüm ,
Kaybolmuş denizi gözlerinde buldum
Her adımda kalbim seni arar oldu,
Ama hiç bilmedin, beni hiç hissetmedin
Sözlerin yankısı kaldı kulaklarımda,
Gülen yüzün, kayboldu düşlerimde
Bir gün olsun anla diye feryadım var,
Ama uzaktasın beni duymayacak kadar.
Geceler sensizliğe mecbur etti beni,
Gözyaşlarım anlatır kalbimdeki seni.
Bir ateş ki hiç sönmez içimde yanar,
Seven sevilmediğini, acılarla anlar.
Düşlerde yaşarım sana olan sevgimi,
Her bakışında bulurum kaybettiğim beni.
Ama bil ki bu kalp hep seni sevecek,
Mehmet platonik aşkıyla, sevilmeden gidecek.
MEHMET KEKLİK
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder