Bir Eylül sabahıydı, seni ilk gördüğümde;
Kalbimde sancılar cirit atmaya başlamıştı.
Tutsak umutlarla uzaktan izlerken,
İçimde buruk şarkılar besteleniyordu.
Hilal ebrularına besmele okurdum bakarken,
Gamzelerine irem gülleri dikerdim gülümserken.
Adını anarken seni hurilerden kıskanırdım,
Zülüflerin rüzgârla savrulurken cennet kokardı.
Aşkının müebbet mahkûmuydum hücremde,
Çileli gecelerim bin bir işkenceye dönüşürdü.
Hayalin süzülürdü loş duvarlara,
Paslı prangaların üstüne sana şiirler yazardım.
Kirpiklerin keskin bir ok misali delerdi yüreğimi,
Bir bakışınla lime lime ederdin yanık bağrımı.
Yanaklarımdan süzülen hazin gözyaşlarımı
Kuruttukça teselli ederdin maşuğun Mehmedi.
Mehmet KEKLİK
.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder