Geceler uzun, sessizliğim derin,
Yanımda biri var, ama yok gibisin.
Adını andıkça içim ürperir,
Bir yabancı gibi bakarsın, sever gibi değil.
Gözlerin eskisi gibi gülmez bana,
Dokunuşların soğuk, sözlerin yalan.
Bir zamanlar aşk doluydu bu ev,
Şimdi duvarlar bile suskun, kelimesiz her an.
Ben mi çok sevdim, yoksa sen mi eksiktin?
Belki de biz, hiç "biz" olamadık
Göz göze gelmeden geçen yıllar
Bir ömrü harcadı, fark etmedik.
Mehmet KEKLİK
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder