ANNECİĞİM

Gözlerim yaşlı kalbim kırık geziyorum anne

Çileli dünyamda, yokluğun deliyor bağrımı anne

Bir lokma ekmeği, bir damla suyu, paylaşırken

Yaşadığın yoksulluğu hiç unutur muyum  anne

Hayat bir sınav, bitmez tükenmez çileydi anne 

Yüzün hep gülerdi, acılarını getirmezdin dile

Hastalığın ve kırık bacağınla direnirdin dertlere 

Bir kerecik gülüşünle baharı, getirirdin  anne

Geceler boyu bedenin hasta, gözlerin uykusuzdu, 

Gözyaşlarını içine akıttığını kimseler göremezdi, 

İçinde fırtınalar koparken dilinde dua hep  vardı 

Her adımda bir umut, her nefeste bir sabır vardı anne

Sensizlik  dünyada, kalbim için bir zindan.

Hayattayken gülmedin, dilerim ahirette gülersin

Acıların diner, çiçekler açar  o temiz yüreğin, 

Mekanın cennet komşun peygamber olsun anne

Söylediğin ninnileri hatırlarken içim burkulur, 

saçlarımı okşarken söylediğin o güzel şarkılar

Sanki hançer gibi yüreğime derin yaralar açar

Senden sonra hayatın ne tadı ne de  tuzu var anne

Küçük mutlulukları büyük yapardın anne 

Seninle ne yoksulluklar çileler çektik, anne 

Ne zorluklar aştık, ne badireler atlattık anne

 Mekanın Cennet komşun Peygamber olsun anne

Mehmet KEKLİK